Türkiye'nin Bloğu Gençliğin Yazı Tahtası :)
Artık uyan ey aciz kul! Bir gün, hepimiz sessizce bu dünyadan çekip gideceğiz. Ne kadar çok paylaşım yaparsak yapalım, bir süre sonra dijital dünyada bile izimiz silinecek. Fotoğraflar, mesajlar, gönderiler… Hepsi birer “sanal mezar...
Bazı duygular insana fısıldamaz; bağırır ama sessizce. Yüreğinin derinliklerinden yükselen o çığlıkları kimse duymaz fakat sen tüm ağırlığıyla hissedersin. İşte insanın kendine karşı yürüttüğü en büyük savaş, bu sessiz çığlıklarla yüzleşme cesaretidir. İnsan, bazı...
Bir kelimenin kalbe değdiği, bir sessizliğin kaderi değiştirdiği anlar vardır… Bazen kelimeler değil, suskunluklar konuşur. Söylemek istersin ama kelimeler ağır gelir; yüreğinde bir yumru, dudaklarında bir kilit olur. Her şey yolunda, dersin oysa yolun...
Bazen hiçbir şey söylemeden de çok şey anlatabilir insan. Gözlerinin kenarında biriken yorgunluk, dudaklarının ucuna takılıp kalan tebessüm ve içinde bir yerlerde yankılanan sessizlik… Hepsi birer cümle gibi. Konuşmaktan çok dinlemeyi öğrendiğim gün, kelimelerin...
Ben, insanda üç tür zekânın var olduğuna inanıyorum: kalp zekâsı, ruh zekâsı ve beden zekâsı. Beden zekâsı dediğimiz şey aslında akıldır. İnsan aklıyla hareket eder, düşünür, karar verir. Kalp zekâsı ise tamamen duygularla ilgilidir;...
“Kul bir günahla imtihan olur, tevbe eder ama aynı günahı tekrar işlerse, bilsin ki kalbi hâlâ o günahla bağlıdır.” (el-Cevâbul Kâfî) Aynı sıkıntı, bela veya imtihanın tekrar etmesi bazen kişinin hâlâ o imtihandan ibret...
Bir rüzgâr esti, Adı seninle başladı. Bitmedi, Her geçtiği yerden. Bir anı savurdu. Bir ses, bir koku, Bir sızı bıraktı ardında. Ben sustum… Çünkü sustukça duydum; İçimdeki yankıyı, “Artık dönme” diyordu, Ama bir yanı...
Bu ev herkesin bildiği gibi bir ev değildi. Benim evimde sevgi koşullara bağlıydı; uslu durursam sevilirim, anneme yardım edersem değerliyim, tıp kazanırsam evlat olurum. Ben bu gerçekleri öğrenene kadar hep ezildim. Ama öğrendim artık....
Çok eski zamanlarda, yıldızların en parlak olduğu diyarlarda iki krallık varmış. Bu krallıklar arkadaştan öte, kardeş gibilermiş. Halkları, birbirleriyle huzur içinde yaşarmış ama her huzurun bir sonu varmış. Krallıkların aynı anda aldıkları haber, diyarın...
İtfaiye istasyonunun o keskin alarm sesi gece saat üçte sessizliği bir bıçak gibi böldüğünde, sadece bir ihbara gitmiyorduk; aslında birilerinin dünyasının durduğu o ana doğru hızla yol alıyorduk. Üzerimize geçirdiğimiz o ağır ekipmanlar, sadece...
Yandım… Ama bu yangın ne ısıttı ne yaktı. Sanki içimde biri var, Susmuş, ölmemeye direniyor hâlâ. Bir aynaya baktım, Gözlerim, gözlerimi tanımadı. Kül kadar sessizdim, Rüzgâr kadar yorgun. Bir zamanlar inandığım her...
Göç benim içimde, Nereye gitsem varamıyorum. Sanki yollar benden kaçıyor, Ben de kendimden. Bir şehirden ötekine, Bir kalpten bir sessizliğe… Adımlarımın izi yok toprağında bu dünyanın, Sanki bu cihanda bana yer yok gibi. Kök...
Bir ayna var önümde; Camı çatlamış. Ne zaman baksam Bir yabancı dökülüyor içinden. Sorarım kendime: “Kim kırdı bu aynayı?” Cevap gelmez… Belki ben, belki zaman; Belki bir günahın sessizliği. Bir dua yükselir...
Şimdi o kollar kimi sarıyor? Gözlerim hep seni arıyor. Bu sokaklar beni iyi tanıyor, Neredesin benim güzel yarim? Sözlerim hep seni anıyor. Bu kalbim bir sana kanıyor. Cehennem benim kadar yanmıyor, Kiminlesin benim...
O bir an ve son defa… Tek nefes. Ben hariç yarına hazırlanmış herkes. İçimi içime doğru yakan bu ziyade ateş, Bu peçesiz aşk, bu nafile tutku. Günahlarımdan sıyrılıp da dökülüp toprağa, Yeniden yazmış “basü”,...
Olmasan da olur, diyemiyorum. Sensiz yolumu bulmakta zorlanıyorum. Hep yeni dertler ekleniyor, En ağırı sen oluyorsun. Günler acımasızca gösteriyor seni. Sensiz olmak, seninle olmaktan daha zor. Sabrım kalmadı artık, Her şey seni hatırlatıyor....
