Züleyha’yı Anla(yama)mak
Ölmek için illa yara mı gerek, Züleyha? Duvarlara çarptım bedenimi; Ne hasreti dindi, Ne bir yol verdi bana. Nefes almak için kimi anıyorsun, Züleyha? Kim çekti...
Mavzer Soğuğu
Yürüdüğüm patika kapkaranlık, dar; Bekler iki nöbetçi mavzerleriyle. Gözlerimde sönmeyen bir yangın mı var? Sordular “Nereye bu acılarınla?” Diyemedim “Yârimin hayaline…” ben, Kör bir kurşun...
Benim Sevdam Sana Değmezmiş
Ne haldeyim düşünüyor musun beni? Soruyor musun beni bu hale kim getirdi? Kim kandırdı bu yalanlara beni? Senin sevdana inanmıştım. Sevgiyi sen sanmıştım, Halbuki sen...
Nefret Dolu Aşk
Senin için son kez ağlıyorum, Unutuyorum artık sesini. Siliyorum hafızamdan adını, Hatırladığım tek şey, senden nefret ettiğim. Bir sabah uyandığımda olmayacaksın, Bırak sesini, yüzünü bile istemeyeceğim....
Yitirilen Umut
Günlerden yine herhangi bir akşamdı. Gözlerim seni yazarken yaşlandı. Ellerim değildi suçlu, ama onlar yazandı. Bu sözlerim öylesine değil, kalbimden taşandı. Haberin yok, ama çok şey...