
Nigargîrî 4
İçimde bir ev var. Duvarları dökülmüş, çatısı yer yer çökmüş… Ama hâlâ ayakta. Her odasında bir anı, her çatlağında…
18 yayımlanmış yazı
Merhabalar, Ben Zehra Aydın. 31 yaşındayım. Sosyal Hizmetler Danışmanlık mezunuyum. Edebiyata olan ilgisi bambaşka boyutlarda olan bir öğrenci ve içinde yazmak hep hasret kalmış bir çocuğun büyümüş haliyim... Yazmak hayaliyle yaşamış ve yaşayan bir birey olarak hayatıma devam ediyorum. TB Blog'ta yazmak ise benim için bu hayali gerçekleştirme yolunda kaçınılmaz bir fırsattı. Umarım burda başlayan yolculuğumuz uzun yıllar daha güzel işlerde ve daha güzel yerlerde devam eder. Saygılarımla...

İçimde bir ev var. Duvarları dökülmüş, çatısı yer yer çökmüş… Ama hâlâ ayakta. Her odasında bir anı, her çatlağında…

İçimde bir deniz var, dalgaları boyumu aşan. Bazen öyle sert çarpıyor ki kıyıma, ne yana kaçsam olmuyor. Oysa ben…

İçimde bir yol var. Ne başı belli ne sonu… Ne haritası var elimde ne de pusulası. Yürüdükçe değişiyor, adım…

Ey yarim gülüşün bahar idi gönlümde, Şimdi suskunluğun zemhâri gibi eser. Bir selam eksikse ömrümde, o da sendendir. Ben…

İçimde bir yerde bir ağaç var, dalları kupkuru ama uçlarında çiçekler açan.. Kiminin acısı kiminin sefası oluyor anlamak zor.…

Bir çocuk öldü bugün, adı bile konmadan. Bir ana yandı bugün, yavrusuna doymadan. Bir bomba düştü bugün, külleri göğe…

Bir çocuk öldü bugün, adını kimsenin bilmediği… Kim bilir, belki bir kimliği bile yoktu ama öldü. Onun suçu değildi…

Seçimlerimizin ve Seçemediklerimizin Ardından Herkes bir şeyin bedelini ödüyor, bazen seçimlerinin, bazen seçemediklerinin..(Uğur Gökbulut) Bir cümle ancak bu…

Gün gelecek hayatının karmaşası içinde kaybolacaksın. Öyle ki kim olduğunu unutacak, içinde derin bir sessizlik duyacaksın. Bir sabah uyanacak…

Dünya, tarih boyunca pek çok acıya ve zulme tanıklık etti. Ancak bazı bölgelerde yaşanan dramlar, insanlığın vicdanında derin yaralar…
