Author: Hiranur Yıldırım
İki Hayatın Arasında
İnsanlar neden her şeyi bu kadar zorlaştırmak zorunda? Özellikle ebeveynler… Bir çocuğu anlamak yerine neden onu sürekli kısıtlamayı seçerler? Bir insanın içinde taşıdığı potansiyeli görmek gerçekten bu kadar zor mu? Bazen insan etrafına bakınca...
Başarısızlık
Başarısızlık… Çoğu insan bu kelimeyi sadece okul notlarıyla, sınavlarla, akademik hayatla bağdaştırıyor. Ama ben artık öyle düşünmüyorum. Çünkü insan bazen bir dersten değil, hayattan kalıyor. Bazen başarısızlık dediğimiz şey; Her şey düzelecek...
İçimdeki Göç
Göç benim içimde, Nereye gitsem varamıyorum. Sanki yollar benden kaçıyor, Ben de kendimden. Bir şehirden ötekine, Bir kalpten bir sessizliğe… Adımlarımın izi yok toprağında bu dünyanın, Sanki bu cihanda bana yer yok gibi. Kök...
Sessizliğin İçindeki Cümleler
Bazen hiçbir şey söylemeden de çok şey anlatabilir insan. Gözlerinin kenarında biriken yorgunluk, dudaklarının ucuna takılıp kalan tebessüm ve içinde bir yerlerde yankılanan sessizlik… Hepsi birer cümle gibi. Konuşmaktan çok dinlemeyi öğrendiğim gün, kelimelerin...
Mükemmelliğin Gölgesinde Kaybolmak
Bazen farkında bile olmadan kendimizi öylesine zorluyoruz ki… Her şeyin en iyisine sahip olma isteğiyle, elimizdekilerin kıymetini göremiyoruz. Özellikle sosyal medya… Fotoğraf kareleriyle adeta yeni bir kimlik yaratma yarışındayız. O kadar kapılmışız ki bu...
Kendi Dünyamın Mimarıyım
Her gün, hayat kitabımda yeni bir sayfa açıyorum. Kendi kelimelerimle, kendi renklerimle… Modern çağın karmaşasında kaybolmadan, İçimdeki sessizliği dinliyorum. Çünkü biliyorum ki: Gerçek güzellik, Kendine dair dürüstlükte saklı. Yaşam, dışarıdaki kaos ne kadar büyürse...
Geçip Gidenle Kalan Arasında
Bir şeyler geçti içimden, adı yoktu. Zaman gibi; sustu, aktı, kayboldu. Ne tam iyi ne tam kötüydü yaşanan, Ama ben eskisi gibi kalmadım, onu biliyorum. Gözlerimde büyüyen şehirler vardı: Kimi hayal, kimi hayal kırıklığı…...
Nasıl Bir Çağ Bu?
Zaman ilerliyor, teknoloji gelişiyor, her şey daha “modern” hale geliyor… Peki ya insan? İnsan daha yalnız, daha yorgun, daha duygusuz. Artık kimse kimseye gerçekten dokunmuyor. Herkes birbirine sadece ekranlardan bakıyor. Sevgi sanal, dostluk anlık,...