Türkiye'nin Bloğu Gençliğin Yazı Tahtası :)
Kâinatta ki her şey okunmayı bekleyen bir ayettir. Bazen bir manâ, kalbe ayet gibi iner. Rüzgârın dokunuşunda Rahmân’ın merhameti, gökyüzünün genişliğinde affın kapısı vardır. Yeter ki kalp, görmeyi istesin. Gözyaşları akarken sema titrer. Kaybolmuş...
Hiç insan aynalara küser mi? Aynalardan uzaklaşır, hatta onları kırmak ister mi? Çoğu insan için ayna, sadece dış görünüşünü yansıtan bir cam parçasıdır. Oysa benim için ayna, yıllarca maruz kaldığım zorbalığın, içime işleyen sözlerin...
Artık uyan ey aciz kul! Bir gün, hepimiz sessizce bu dünyadan çekip gideceğiz. Ne kadar çok paylaşım yaparsak yapalım, bir süre sonra dijital dünyada bile izimiz silinecek. Fotoğraflar, mesajlar, gönderiler… Hepsi birer “sanal mezar...
“Kul bir günahla imtihan olur, tevbe eder ama aynı günahı tekrar işlerse, bilsin ki kalbi hâlâ o günahla bağlıdır.” (el-Cevâbul Kâfî) Aynı sıkıntı, bela veya imtihanın tekrar etmesi bazen kişinin hâlâ o imtihandan ibret...
Vefa: İnsanın henüz yaratılmadan önce Rabbine verdiği sözdeki sadakati; dostlukta, muhabbet ve bağlılıkta gösterdiği sebatıdır. Ona yakışan ve yalnızca insana ait olan bu güzel haslet, şahsiyetini inşa eden en önemli temeldir. Vefalı dost, her...
Oyuncak var ama çocuk yok… Çocuk var ama anne yok… Anne var ama yemek yok… Baba var ama ev yok… Gazze var ama insanlık yok! Müslümanlığın Rabb’e teslimiyetini, o cesur yüreklerin imanını gördük. Gazze’de...
“Ziynetlerini göstermesinler.” (Nur Suresi, 31) Rabbimiz “örtüyle süslenin.” buyurmadı, “Süslerinizi örtün.” buyurdu. Ey ümmetin kızları, hanımları… Dünyanın süsüne aldanmayın. Cennet sizi bekler, Rabbiniz sizi bekler. Tesettür moda değil, Rabbimizin ayetidir. Biz ayeti başımızda taşıyoruz;...
Geçen gün sosyal medya fenomeni bir arkadaşa sordum: — “Kaç takipçin var?” “Çok!” Dedi, uçuk rakamlar söyledi. Sonra nabzımı yoklamak ister gibi gözlerimin içine baktı: — “Senin de çoktur.” Ben gülümsedim: — “Hayır, senin...
Yağmurda eski bir plak gibiyiz… Hem çalar hem de eskir, yıpranır, yoruluruz. Hastalıklarla, hayatla, çevremizdekilerle, insanlarla… Aslında insanı en çok insan yorar. Yıpratır, üzer, kırar, ağlatır. Hiç düşünmezler… Bizim yumuşak kalbimizi hüzünlendirdiklerini, ağızlarına geleni...
Kendimi sararım; kimseye, bu kadar sıkı tuttuğum gibi tutmam. Sanırlar ki herkesi çok seviyorum… Oysa ben, herkesi sevmekten çok korkuyorum. Kaybetmekten, unutulmaktan, kayıplardan… Sadece Rabbimi çok, çok seviyorum. Elhamdülillah! Ben, kendine has bir karmaşayım....
