Görülmez Oldum

Gönül verdim, heba oldu, hederdir.
Hayallerim yanık, gözler kederdir.
Ne bir söz var ne hâlime nazardır.
Ne bilsinler, gönül biçâre derdir.

Sevâdan düşmüşüm, sükûtla yanmış,
Karanlık gölgelerle tâ bir anmış.
Gören yoktur, gören de hep yalanmış,
Bu yürek sâr-u savrulmuş kaderdir.

Verip de görmediğim bir selâmı,
Tutup da sormadığın bir devâmı…
Benimle taşınmaz oldu bu ânı,
Beni anlamayanlar bir seherdir.

Yalnızlık sarar, susar bu nefesler,
Yanık bir iç çeker, dökülür hevesler.
Ey gönül bil ki, vefâda ölesler,
Gösterir sabrını âhirde erdir.