İçimde Mahfûz Olan

Sükûtumda nice feryâd-ı nihân vardır,
Bakışımda gömülü bin imtihan vardır.
İsmimden evvel bilir kime hitâbım,
Zîrâ bu susuşumda da beyân vardır.

Ben dest-i emekle yoğurdum bu taşı,
Sen sâyede yükseldin, sanma ki aşı.
Basamak basamak dökülen ter ile
Yazılmış bir yol ki onda irfan vardır.

Unuttun emeğin hürmet-i kadîmini,
Hak terazisinde eğdin yeminini.
Lâkin hakikat susar sanma ebedî,
Zamanın kaleminde kat‘î ferman vardır.

Bugün açtım kendime râh-ı cedîdi,
Hiddet yük değil, artık azîzimdir.
Üstüme düşen her sâye bilsin ki sonunda
Bu sine-i sâdıkta bir nûrân vardır.