Türkiye'nin Bloğu Gençliğin Yazı Tahtası :)
Bir seher vaktiydi, Dışarıda gözü yaşartan bir soğuk. Telefon çaldı, sesinde bir gariplik vardı; Titreyen, kırık, yarım. Biraz ağlamaklıydı, Biraz kabullenmiş gibi… Sanki bir ömür boyu Yan yana yürüdüğü adamı Uğurlamıştı çoktan. Gencecik oğlunun...
Bir gün uyandım, adını anmadım, Güneş başka doğdu. Ne sen vardın, Ne de gidişinin yankısı. Sadece bir sessizlik; Ama bu kez huzurluydu. Pencere önünde duran fincan, Aylar sonra doluydu yine. Kahvenin kokusu, Seni değil,...
Bir rüzgâr esti, Adı seninle başladı. Bitmedi, Her geçtiği yerden. Bir anı savurdu. Bir ses, bir koku, Bir sızı bıraktı ardında. Ben sustum… Çünkü sustukça duydum; İçimdeki yankıyı, “Artık dönme” diyordu, Ama bir yanı...
Yandım… Ama bu yangın ne ısıttı ne yaktı. Sanki içimde biri var, Susmuş, ölmemeye direniyor hâlâ. Bir aynaya baktım, Gözlerim, gözlerimi tanımadı. Kül kadar sessizdim, Rüzgâr kadar yorgun. Bir zamanlar inandığım her...
Bir ayna var önümde; Camı çatlamış. Ne zaman baksam Bir yabancı dökülüyor içinden. Sorarım kendime: “Kim kırdı bu aynayı?” Cevap gelmez… Belki ben, belki zaman; Belki bir günahın sessizliği. Bir dua yükselir...
Bir sessizlik büyüyor içimde, taş duvarlara benzeyen bir sükût. Ne kadar sustuysam, o kadar bağırmışım meğer içime doğru. Zaman pas tutmuş bir kilit gibi dönmüyor; her dakika kendi küfünü biriktiriyor yavaşça. Ellerim zincir,...
Yeni bir eylül ayı, yeni yaşım; yazdan kalma yalancı güneşim. Umursamaz olmayı yeni öğrendim, bir sözün bir bakışa yenik düştüğünü. Sana karşı ördüğüm duvarları kendi ellerimle yıkarken gördüm. Şimdi mahzunum, perişanım. bilmiyorum, neden...
Savrulur zaman avuçlarımda, Öpüp kokladığım saç aralarında. Olmazlara inat “olur” dediğim anda, Sana güvendiğim yeminlerde saklı. Sığındım gizlice matemlere, Fırtınalardan döndüm kedere. Olmazlara inat duruldum yine, Savrulur zaman, düşer ellerimden. Gözlerimde yarım...
Güneşin kızıllığı Boyarken semayı, Ben yok isem Dalgaların kıyısında, Ya yorgundur başım Ya da gitmiştir Buradan nâ’şım. Serin rüzgâr okşar Issız kalan sahili, Martılar sessizdir; Susmuş şarkılarıyla. Bir iz kalır geriye, Islak kumun üstünde...
Koca çınar dökmüş yapraklarını, Bir daha yeşereceğini bilmeden. Kimi zaman kaya gibiyim; Sarsılmam derim, ama içimden çatlarım. Kimi zaman ateş gibi, Söndü zannederler, oysa közümle yakarım. Kömür gibi kararmış bir geçmiş taşıyorum, Ama hâlâ...
