Sevda

Bir cuma gecesi oturup da huzurunda,

Kendimden geçercesine değil bu defa,

Senden geçercesine izledim seni.

Doya doya demek isterdim sevgili…

Seni sevmenin bir kabul noktası olsa;

Alemin ve kalbin mabedinin bir kalemi,

O yüreğin içindeki nokta-i sevda,

Bütün çizgilerin dönüp sende durması gibi.

Yer yüzünün ve arşın aşk merkezi.

Ne derdim var ki bir bilsen,

Taşamıyorum artık bu ummanlara,

İçimi bile içim kabul etmiyor.

Aşığın maşukuna şiir yazması kolay,

Görünürü zaten anlatmaya ne hacet.

Sen gel benim kalbime gir ey kalem,

Sevad-ı kalp lisan kabul etmez.

Sen gözlerinle yaz şiirini,

Duraklara söz gerekmez

Süveyda…

Hep kızıyor musun bana?

Leyla’nı senden alıkoyuyorum.

Mecnun’da böyle mi olmuştu?

Böyle mi yanmıştı yangınlarda?

Od burada, ateş olan bensem

Sen un olarak ruhumu,

Gözyaşı ile mi yoğuruyorsun,

Kendini böyle mi avutuyorsun?