Suskunluğa Kalan Dert
Saatlerce ağlayabilirim,
Durmadan haykırabilirim derdimi.
Gözlerimin feri sönse de durmam yine;
Dağlara, taşlara vursam sesimi,
Yine de dinmez içimdeki gürültü.
İsterim ki dermanı olsun bu derdin,
Arıyorum hâlime bir çare.
Biliyorum, vardır mutlaka bir derman;
Dermanı olmasa,
Çekilir mi hiç bu kadar dert?
Nefret dolu bakışlarım sana değil,
İçimde biriken cümlelere;
Yetersiz kalan kelimelere,
Derdimi duyup da,
Anlamayan dinleyenlere…
Belki bir gün susar bu iç ses,
Yorulur da bırakır yakamı.
Belki bir kelime yeter,
Ya da gerçekten anlayan bir bakış.
O zamana kadar,
Taşırım derdimi içimde;
Çünkü bazı yaralar,
Anlatıldıkça değil,
Beklendikçe iyileşir.
Bu yazıyı oylar mısınız?
[Toplam: 2 Ortalama: 5]
