Zorluklardan Yıldızlara
İnsan, en çok sustuğu yerde yaklaşır kendine.
Çünkü bazı cümleler söylenmek için değil, zamanla öğrenilmek içindir.
Hayat bana güçlü olmayı öğretmedi.
Daha çok, dağılmadan durabilmeyi…
Yorulduğunu saklamadan, yine de yola devam edebilmeyi öğretti.
Bu satırlar bir sonu anlatmıyor.
Bir başarıya varmayı da.
Bunlar, yolun tam ortasında tutulmuş notlar;
Ne geride kalana ağıt ne de ileriye verilmiş bir söz.
Karanlıkla insan arasında garip bir anlaşma vardır.
Uzadıkça alışılır, alışıldıkça sorgulanmaz.
Oysa zor olan, karanlığa rağmen ışığı aramaktan vazgeçmemektir.
Belki herkes yıldızlara ulaşamaz.
Ama başını kaldırmayı sürdürenler, yolunu kaybetmez.
Ve bazen yıldızlara varmak,
sadece yürümeye devam edebilmektir.
