Emeğin ve Taşın Destanı
Gökırmak’ın sesinde asırlık bir sükût var,
Taşköprü’nün bağrında can bulur tüm anılar.
O yedi kemerinden ne sevdalar geçti de
Zaman durdu sanki o en güzel geçmişte.
Toprağa düşen alın teri berekete dönüşür,
Sarımsak kokan yollar gökyüzüyle öpüşür.
Burada hayat durudur, köprü gibi sarsılmaz;
Taşköprü sevdası bu, yüreklerden silinmez.
Gece çöker ovaya, yıldızlar selam durur;
Bu toprağın insanı mertliğiyle ün bulur.
Asırlara meydan okuyan o taşların izinde
Bir memleket saklıdır Gökırmak’ın gözünde…