Bir Evladın Gözünden Anne Ve Baba

Anne ve baba, bir insanın hayattaki en büyük mirasıdır. Dünya’ ya gözlerini açtığından itibaren ilk huzuru anne kokusunda bulursun.

Sevgiyi annemin kalbinde, güveni ise babamın yanında hissederim. Anne ve baba, bir insanın hayattaki ilk sığınadır.

Anne, merhametin ve şefkatin en güzel halidir. Uykusuz kaldığı geceleri unutur çocuğunun bir gülüşüyle dünyası aydınlanır.

Anne ve babası çocuğu ne yaparsa yapsın yine ilk affeden onlardır. Babanın omuzlarına yükler biner o ise ailesi için her şeyi yapar.

Yapamayacağı hiçbir şey yoktur. Baba gölgesi insanın hayatını parlatan bir hazinedir. Hayatta kimse anne kadar sevmez, baba gibi koruyamaz.

Bir baba, evladının geleceği için çalışır yorulur; bazen kendi hayallerinden vazgeçer ama çocuğunun mutlu olduğunu görünce bütün her şeyi unutur.

Onların varlığı bana huzur verir, güven verir, mutluluk verir. Elinde olmasa bile her şeyi alırım, tamam, olur derler. Sırf evladının hevesi kırılmasın diye, ister her şeyi eksiksiz bir şekilde olsun.

Bir insanın ilk öğretmeni anne  babadır. Terbiyeyle yetiştiren de anne ve babadır. İnsan büyüdükçe anne ve babasının değerini daha iyi anlıyor. Anne duası ve baba duasının bünyeye verdiği hissi anlatamam…

İlk dostum, ilk arkadaşım da aynı zamanda onlar. En iyi kim anlar beni tabii ki annem ve babam. En çok kim motive eder her daim, hiç sıkılmadan, beni destekleyen annem ve babam.

Evlatlarınının hep iyi olmasını isterler. En güzel şey anne ve babanın hayattayken kıymetini bilmektir. Onlar varlığı en güzel nimettir.

Herkes gidebilir yanından ama onlar asla seni yalnız bırakmaz. Herkes değişebilir ama anne baba asla değişmez. Her zaman seni küçücük gibi görürler.

Onlar benim dünyam kısaca da her şeyim. Son olarak da diyeceğim, bir insanın en büyük zenginliği anne ve babasının hayatta olmasıdır. Değer verin, sevin, sevilin .