Bir yaprak düşer, sessizce fısıldar zamana,
Kelimeler sığınır gecenin kuytu limanına.
Ne varsa içte biriken, dökülür birer birer,
Mürekkep susar bazen, sadece çizgiler konuşur.
Gözlerini kapat ve dinle içindeki o sesi,
Her mısra, hayatın kaybolmayan nefesi.
Yıldızlar şahittir kalbin görünmez yüküne,
Şiir olur dokunur, ruhun en derin teline…
Bu yazıyı oylar mısınız?
[Toplam: 0 Ortalama: 0]
