Bir Milyon Gözyaşı Gazze

Oyuncak var ama çocuk yok…
Çocuk var ama anne yok…
Anne var ama yemek yok…
Baba var ama ev yok…
Gazze var ama insanlık yok!

Müslümanlığın Rabb’e teslimiyetini, o cesur yüreklerin imanını gördük. Gazze’de yoruldular, ağladılar, yıprandılar… Ama asla vazgeçmediler. Rabb’lerinin rızası için şehit oldular, direnmeye çalıştılar. Çocukların acısını yüreklerimizde hissettik, annelerin feryadı içimize aktı, babaların çığlıkları kulaklarımızda yankılandı.
Biz Müslümanlar… Duâdan, yardımdan, boykot ile duruşumuzdan vazgeçmedik.
Direndik…
Ama bazılarımız sadece izlemekle yetindi. Empati etmediler, “banane” dediler. Bu, Müslümanlığa yakışmadı. Üzücü bir durum… Ama Gazze, ağır bir imtihandan geçerken sabırlarının çiçekleneceğini biliyor.
Onlar, imanın ateşiyle yanıp kavruldular.

Bu yaşanan, soykırım!
Bu yaşanan, vahşet!
Bu yaşanan, vicdansızlık!

Nedir bu kindarlık? Müslümanlara olan alerjileri mi? Bizim ilerlememizi istemeyen, dünya zevkine boğulup vicdanlarını yitiren bir zihniyetle karşı karşıyayız.

Ama Gazze için susmadık, unutmadık. Müslüman kardeşleri olarak onların yanında durduk. İnsanlık için savaştık, elhamdülillah! Ve savaşmaya devam edeceğiz. Bu kirli dünyada, kirli zihniyetlere karşı dimdik duracağız. İslâm yolcuları; duruşuyla, eylemiyle, mücadelesiyle ilerleyecek biiznillah.