Yalnızlık
Gidiyorum karanlık bir yolda,
Ağaçların arasından geçiyorum.
Sor bana, nereye yolculuk?
Tam karşıya; ışığa, aydınlığa.
Sislerin arasındayım,
Işık yol gösteriyor.
Koysan benim yerime birisini,
Kaybolmaz, bulur yolunu.
Ama ben kayboldum, korkuyorum.
Konuşuyor yanımda ağaçlar,
Konuşuyor hava, adeta bağırıyor.
Oldum kulak misafiri sohbetlerine:
“Kim bu adam? Neden, nereden gelmiş?”
Sustum, korktum, kayboldum.
Kimse düşünmüyor mu beni?
Kimsenin aklına gelmiyor muyum?
Arasanıza, bulsanıza beni; korkuyorum.
Burada yüksek bir sessizlik…
Bağırsam da çıkmıyor sesim, duyulmuyor.
Kurtarın beni, ne olur kurtarın!
Burası çok soğuk ve ıslak.
Kimseler yok, yalnızım.
Yağmura özenir gözyaşlarım.
Üşüyorum, sarın sarmalayın beni.
Bu yazıyı oylar mısınız?
[Toplam: 4 Ortalama: 5]
