Vakti Yok İnsanın

İnsanın vakti yok mudur? Aslında vardır vaktini ayırmak istediği her şeye. İnsan yolda karşılaştığı dostları için, ömür boyu yol yürüyeceği insanı elemesi ne kadar doğru?

Vakit kime yok? Değer veren ya da vaktini bekleyene mi? Hani koştura koştura yetişmeye çalıştığımız yolculuğa büyük bir heves ile gideriz ya, sonra bir bakarız ki hiç gelen olmamış ki gitsin.

Dünyaya sığmayan ne var ki bir çay, bir kahve, bir güzel iltifat sığmasın? Vaktini bilmeyen ben miyim bu döngüde? Ya dünya bana yavaş bu kadar çok vaktim var ya da değersizliğimden bu kadar bana vakitsizlik…

Bir dünyaya vakti vardı neden bana bu vakitsizlik? Hayatta en değerli şey vakittir çünkü dün gitti, bugün bitiyor. Bir daha gelmeyecek olan bu saati ben sana hediye etmişken, neden bugününde bana yer vermedin? Kişiden kişiye mi değerli vakit? Ben ucuz muyum ki benim vaktim herkese var ama kimsenin bana vakti yok?

Bu vakitler de değerli elbet. Yıllar sonra dönüp bakmalı insan çünkü bu vakitlerde anlamaz insanoğlu. Kıymetli vakitlerini, kıymetli kişilere verdiği kişiler olmayınca anlar işte.

“Kıymetsiz vaktim ile ben her zaman her şeye yeteriz…”