Kalbin Orkidesi

Belkiler birikti içimde.

Biraz keşkeler,

Bazen pişmanlıklar birikti.

Cevabını bilmediğim tonlarca soru.

Söyleyin bana,

Var mı düşüncelerin sonu?

Var mı gecelerden gündüzlere çıkan patika bir yol?

Yoksa çözemediklerinden kaçmak mıdır insanın kurtuluşu?

Ya da yalandan mı ibaret kurtuluş dediğiniz konu?

Arayıpta bulamadığını çaresizce bekliyor ya insan,

O zaman anlıyor,

Ümit etmenin faydasız olduğunu.

Sonra şimşekler çakıyor içimde bir yerlerde, 

Fırtınalar esiyor.

İçim şimdi sessiz ve kimsesiz.

Doğacak güneşleri,

Açacak bahçeleri bekliyor.

Olur ya belki bir ‘Orkide’ yeşerir,

Kurak bahçelerimde.

Dünyada açan ilk çiçek gibi…