Ben Yolun Hep Sevdasındayım

Ey bu hayata ait olmayan sevdam,

Özlediğim, yandığım, kül olduğum..

Sen, gönlüme gül oldun açıldın,

Ben sana kül oldum yandım..

Gönül denizimin kopan fırtınası,

Ait olmadığın hayatıma bir gün geleceğin ümidiyle..

Deniz feneri gibi yaktım gönlümü,

Sen bana sır, ben sana yorgun..

Gözüm uzaklarda, ufuk çizgisinde

Cenneti izlercesine..

İnanıyorum,

Bir gün olacak, buna inanıyorum,

Zaten umudumuzdan başka

Neyimiz var bu ait olmadığımız hayatta?

Her sabah namazına heyecanla uyanışım,

Ait olmadığımız hayata yeniden dirilişimsin.

Ey Rabbine sevdalı, varlığın en güzeli..

Tüm zamanların en güzeli,

Farkında mısın?

Dünyada yaşamıyoruz

Sadece dünyadan geçiyoruz..

Geçiyoruz işte bir yol boyu,

Şairin dediği gibi “Gidiyoruz gündüz gece.”

Neresindeyiz yolun kim bilir.

Ama bildiğim en iyi yer, ben bu yolun hep sevdasındayım,

Kah sevda çeşmesinde,

Kah sevda limanında..

Ve bir gün son durağında..

Yol biter, sırra varır..

Yol biter, nur’a varır..

Yol biter, sana varır..