Günlerden yine herhangi bir akşamdı.
Gözlerim seni yazarken yaşlandı.
Ellerim değildi suçlu, ama onlar yazandı.
Bu sözlerim öylesine değil, kalbimden taşandı.
Haberin yok, ama çok şey yaşandı.
Dediklerinden birçoğu aklıma kazındı.
Kalbim sensizlikten çok şey kazandı.
Nasıl bilmem ama sonuna kadar da dayandı.
Bedduaların ayağıma dolandı.
Sanki tatlı dilli bir yılandı.
İçimdeki neşeyi tek tek kopardı.
Sana varan yollar kilitlendi, kapandı.
Gözlerim kurudu, yaşlar azaldı.
Gönlüm kurudu, sanki bir hazaldı.
Benim sözlerim gözlerimden sızandı.
Asıl yanan kişi, okuyan değil, yazandı.
Bu yazıyı oylar mısınız?
[Toplam: 1 Ortalama: 5]
