Ağladım.
Keskin bir sancı olacak bana doğumum
Pişmanlıklar yırtacak tüm benliğimi.
İçimde doğmayı bekleyen alev,
acımasız ve tehlikeli arzular
sarıyor gün aşığı dört bir yanımı.
Hep kendimin düşmanı oluyorum.
Beni kuyuya atan kardeşlerim değil,
bir yangını sarıp sarmalayan
göğsümde odunla bendim yine.
Bir güle meftun olan güle
nazarınla bakan sen değil,
gül bahçelerini yakıp tutuşturan
aciz bir tohumdum gözlerinde.
Ah, göğüne kilit vurulmuş ruhlar.
Almayın ahınızı bizden.
Kurduğum evlerin çatıları
ordu gibi çöktü yüzüme.
Hayır dediğim her şey oldum yine.
Ah, bu kararsız karar, ölümsüz idam.
Aklımın ücralarında bir adam,
henüz ayakta dolaşan bir cenaze.
Sustuğu sanıyor kendisini
konuştuğundan ziyade.
Her gün yaşayarak ölüyorum
Akmıyor gözlerimden yaş,
Ağlıyorum.
