Basit Olmalıydı

Basit olmalıydı her şey.

Bir çırpıda çözülebilmeliydi düğümler.

Kilometrelerce uzak olsa da hasret çekenler, koşup gelebilmeliydi ansızın.

Küs olanlar yılları devirmek yerine sarılabilmeliydi kocaman.

Basit olmalıydı her şey.

Bir çocuk aniden beyaz elbisesiyle düşmeliydi çamura.

Bir kadının fön çekilmiş saçları ıslanmalı,

Takım elbiseli bir adamın kravatını çekmeliydi rüzgar.

Gerek var mıydı sevdiğine kavuşmak için gürültülü düğünlere?

Yedi sülaleye haber vermeye gerek var mıydı?

“Biz” olabilmek için şart mıydı bunca şamata?

Lezzetli olması için bir yemeğin bir tek malzeme,

Birinin seni güzel bulması için temiz bir gülümseme yetmeliydi.

Yaşamak için yarışmak yerine,

Birinin ayağına takılır diye bir taşı kaldırmak olmalıydı başarı.

Bir statüye sahip olmak için feda etmek yerine gençliğini,

Sevdiği işi yaparken feda edebilseydi keşke emeğini.

Basit olmalıydı! basit…

Düşünce kalkmaya hali kalmalıydı insanın,

Zamanı, endişeyle planlar yapıp beklerken değil,

Mutluyken, yaşamak için harcamalıydı insan.